Voorwoord

 

Onze zoektocht

Veel mensen zijn bezig met psychologie of spiritualiteit. Wat drijft ons ertoe? De vraag naar zingeving, de negatieve psychische ballast die ons bedrukt, een knagende leegte, teveel zelfkritiek, de zoektocht naar het grote geluk, of de wens naar bevrijding?

 

Op een bepaalde manier ontevreden, want dat is meestal de drijfveer, gaan we op zoek naar onszelf. We ontdekken hoe de persoonlijkheid zich heeft gevormd en welke eigenschappen we bezitten. We leren onze voorkeuren, onze angsten, onze sterke en zwakke punten kennen. Hoe dieper we gaan hoe vaker we stuiten op ingesleten patronen, terugkerende thema’s en valkuilen. En we bereiken de grens van onze ‘maakbaarheid’.

 

Dan rijst de vraag: die persoonlijkheid van me met zijn/haar ups en downs, dat typetje met allerlei

overtuigingen, wisselende stemmingen en een beeld over zichzelf, is dat alles wat ik ben? Of zit er nog iets achter of onder mijn personage dat ik over het hoofd zie of waar ik me niet bewust van ben? Zou het kunnen dat het klopt wat de spirituele tradities zeggen, namelijk dat we ons – als een soort acteur - dermate hebben vereenzelvigd met de rollen die we spelen dat we het contact hebben verloren met wie we echt zijn?

 

Psychotherapie en spiritualiteit.

Gedurende dertig jaar was ik bezig met psychotherapie en spiritualiteit. Vaak had ik het idee dat die twee invalshoeken elkaar dwarszaten want hun uitgangspunten en methodes zijn nogal tegengesteld. Psychologie bijvoorbeeld legt nadruk op het ontwikkelen van de persoonlijke identiteit terwijl de spirituele tradities de nadruk leggen op het doorzien van de illusie en het ontmaskeren ervan.

Psychologen negeren vaak de spirituele kant omdat ze niet weten wat het is, en spirituele stromingen negeren soms de persoonlijke kant (het Ego) want die moet worden ‘overstegen’

Een combinatie van individualiteit en spiritualiteit, van het persoonlijke en het transpersoonlijke, geeft m.i. een vollediger en rijker beeld over wie we zijn, en ook over de valkuilen die we tegenkomen op het pad van persoonlijke en spirituele ontwikkeling.

 

Uit de psychologie kunnen we veel leren over hoe gedrag en emoties samenhangen met onze opvoeding, over (sociale) angsten die voortkomen uit kinderrollen, en over het “type” dat we min of meer hebben ontwikkeld: de romanticus, de helper, de individualist etc. We leren over de basale behoeftes, krenkingen en drijfveren die daaraan ten grondslag liggen. En over collectief bewustzijn, hoe we de waardes en normen van onze (individualistische) cultuur hebben geïnternaliseerd.

 

Uit de spirituele tradities kunnen we veel leren over wat ook wel zelf realisatie wordt genoemd:

De bron van het ‘zelf’ herkennen. Die bron is zeer krachtig, het contact ermee geeft helderheid over de illusies waarin we gevangen zitten en verlicht ons psychisch lijden. Het stelt ons in staat onszelf en anderen op een dieper niveau te begrijpen en te helpen. Door te ontwaken uit een soort ‘droom’.

 

Als we enkel aan onze spirituele conditie werken zonder het Ego erbij te betrekken dan bestaat de kans dat we worden terug gefloten in de gevangenschap van (oude) psychische pijn. Als we enkel psychotherapie gebruiken om de persoonlijkheid te veranderen zonder de realisatie van het echte zelf erbij te betrekken dan blijft het vaak vechten tegen de bierkaai.

 

Deze website is bedoeld als bron van informatie en inspiratie.

Veel leesplezier!

 

noot

Ongeveer de helft van de website is klaar …

Er zit geen copyright op de teksten. Je mag ze vrijelijk gebruiken.

 

Download deze site als Word document < klik hier >

 

 

versie 10-5-2014